Sohbet Odaları Şiiri | Kaf Dağı

Posted 2 Yorum

Kalem mizahı düşer yüreğime senin hayatının anlamında döken kalbime hayat verdim seni düşlediğim o sohbet odalarında seninle kurduğum sensiz hayallerin eşliğinde döküyorum nağmeler imi

Hayatın tadın dasın değil mi bedava sohbet odalarında senin adını haykırdım seni dinledim seni anlattım.

Hani bir kalem kağıda hasretti ya ben düşledim seni çoban misali anlattım seni dağa taşa ormana garip çobanım sohbet eylerim kuzularıma koyunlarımla ama hep yapa yalnızım seni düşlediğim o anda seni haykırdığım o anda hep kendimdir sakladım hayranca baktığım yaşama dil uzatılan kadehinde düşledim seni

Sen ne yaptın sohbet i hor gördün güldün alay ettin benimle aslında içimi prangalara sardığıma mı yanayım yoksa senin bana anlatmadığın sözlere mi haykırayım her şeyin sebebi sen iken ne oldu bazı cümleler zoruna gidip kaybolup gittin.

Yine gece oldu ne koyun kaldı ne yaşam hepsi kayboldu seni düşlediğim en nadide çiçeğin eşliğinde göz damlama yazıyorum içime döken  hayatın en başlangıcında yazıyorum senli dünyayı seni düşlediğim hayatta…

Benim gözümde sevda var senin gözünde sadece bir hiç var söyler misin kalbim söyler misin seninle sohbet eyledim ama sen benimle kalbime dokunmayı bile tercih edemedin ki neyin hesabını anlattın

İşte senli düşlerin senli mısraları kalemin döktüğü kalemin hızla akıttığı mürekkebin bile yazamaya kıyamadığı sevdada sen sohbeti dahi çok  gördün bana çok…

İşte kâğıt tükendi yok oldu bir sohbet odasında bile kelime yazamayan iki yabancı gibi geceyi bir kalemin noktasıyla yine sessiz bir şekilde tamamladık senin beni hissetmediğin halde…

Seni düşledim seni hissettim Nefesimin aldığı yerlerde seni hissettim bir damla gözyaşı ile.